بر شوهر كه مهرالمثل به او دهد . [ 1 ] بيست و دوم : هر گاه زن مقرّر كردن مهر خود را به شوهر رجوع كرده باشد ، واجب است براو كه قبل از دخول [ 2 ] مهر او را مشخّص كند . بيست و سوم : واجب است برشوهر دادن مهرالمثل در هرموضعى كه مهر مسمّى فاسد شده باشد ، و همچنين واجب است مهرالمثل در وطى شبهه و در زنا كردن به تعدّى . بيست و چهارم : واجب است نفقه دادن به زن عقد دايمى و اگرچه او را طلاق داده باشند تا زمانى كه از عدّه بيرون نرفته است [ 3 ] و همچنين واجب است نفقهء زنى كه او را طلاق [ 4 ] گفته باشد و حامله باشد ، و واجب است دادن جامه‌اى كه بدن خود را به آن بپوشند و خانه‌اى كه در آن بنشينند و خادمىكه خدمت ايشان كند هر گاه از جماعتى باشند كه خدمتكار داشته باشند ، و نيز واجب است دادن فرش و چيزهايى كه بدن به آن پاك سازند و ازالهء بوى بد از بدن كنند و ظروفى كه در آن طعام بپزند و اجرت حمّام در وقت احتياج و قيمت آب غسل كردن برقول بعضى از مجتهدين « 1 » . بيست و پنجم : هرچهار شب يك شب پيش زن خوابيدن ، چه خوابيدن يك شب از چهار شب پيش او واجب است . [ 5 ] بيست و ششم : اگر برزن ظلم كرده باشد - يعنى پيش او نخوابيده باشد - قضاى آن

--> [ 1 ] اگر دخول كرده باشد و اگر قبل از دخول طلاق بدهد بايد متعه بدهد ، چنانچه مىآيد ، و اگر قبل از دخول و پيش از فرض مهر احدهما بميرد چيزى لازم نيست . ( دهكردى ، يزدى ) [ 2 ] وجوب قبل الدخول معلوم نيست . ( يزدى ) [ 3 ] هرگاه رجعى باشد . ( دهكردى ، يزدى ) [ 4 ] اگر چه طلاق بائن باشد . ( دهكردى ، يزدى ) [ 5 ] على الاحوط . ( تويسركانى ) * با تعدّد زوجه و خوابيدن نزد بعضى ، بلكه مطلقاً بنابر احوط حتّى هرگاه يكى بيش نباشد يا شروع در قسم نكرده باشد . ( نخجوانى ، يزدى ) ( 1 ) نيافتيم .